ການຄິດໄລ່ນີ້ໃຊ້ສຳລັບຫຍັງ: ໃຊ້ເມື່ອຮູ້ເປີເຊັນ ແລະ ຕ້ອງການຫາຈຳນວນເງິນ ຫຼື ຕົວເລກທີ່ກົງກັບເປີເຊັນນັ້ນ.

ຕົວຢ່າງ 1: ເງິນກູ້ 10,000,000 ກີບ ມີດອກເບ້ຍ 3%. ດອກເບ້ຍແມ່ນ 300,000 ກີບ.
ຕົວຢ່າງ 2: ຮ້ານຫຼຸດລາຄາ 10% ສຳລັບສິນຄ້າ 6,000,000 ກີບ. ທ່ານປະຢັດໄດ້ 600,000 ກີບ.
ຕົວຢ່າງ 3: ຄ່າທຳນຽມ 15% ນຳໃຊ້ກັບສິນຄ້າມູນຄ່າ 25,000,000 ກີບ. ຄ່າທຳນຽມແມ່ນ 3,750,000 ກີບ.

ການຄິດໄລ່ນີ້ໃຊ້ສຳລັບຫຍັງ: ຫາວ່າຈຳນວນໜຶ່ງເປັນຈັກເປີເຊັນຂອງຈຳນວນລວມ.

ຕົວຢ່າງ 1: ທ່ານໄດ້ກຳໄລ 30,000 ກີບ ຈາກການລົງທຶນ 1,000,000 ກີບ. ຜົນຕອບແທນແມ່ນ 3%.
ຕົວຢ່າງ 2: ສິນຄ້າມີຕົ້ນທຶນ 165,000 ກີບ ແລະ ຂາຍ 380,000 ກີບ. ຕົ້ນທຶນປະມານ 43.42% ຂອງລາຄາຂາຍ.

ການຄິດໄລ່ນີ້ໃຊ້ສຳລັບຫຍັງ: ຫາຄ່າເດີມ ເມື່ອຮູ້ຈຳນວນໜຶ່ງ ແລະ ເປີເຊັນຂອງມັນ.

ຕົວຢ່າງ 1: ຖ້າ 500 ແມ່ນ 10% ຂອງຕົວເລກໜຶ່ງ ຄ່າເດີມແມ່ນ 5,000.
ຕົວຢ່າງ 2: ກຳໄລ 30,000 ກີບ ເທົ່າກັບ 3% ຂອງການລົງທຶນ. ເງິນລົງທຶນເດີມແມ່ນ 1,000,000 ກີບ.

ການຄິດໄລ່ນີ້ໃຊ້ສຳລັບຫຍັງ: ປຽບທຽບຄ່າເລີ່ມຕົ້ນກັບຄ່າໃໝ່ ເພື່ອຫາເປີເຊັນທີ່ເພີ່ມຂຶ້ນ ຫຼື ຫຼຸດລົງ.

ຕົວຢ່າງ 1: ຍອດຂາຍເພີ່ມຈາກ 100 ເປັນ 200. ເພີ່ມຂຶ້ນ 100%.
ຕົວຢ່າງ 2: ຍອດຂາຍຫຼຸດຈາກ 500 ເຫຼືອ 250. ຫຼຸດລົງ 50%.

ການຄິດໄລ່ນີ້ໃຊ້ສຳລັບຫຍັງ: ຫາກຳໄລເປັນເປີເຊັນຂອງຕົ້ນທຶນ.

ຕົວຢ່າງ 1: ຊື້ສິນຄ້າ 200,000 ກີບ ແລະ ຂາຍ 300,000 ກີບ. ກຳໄລແມ່ນ 50%.
ຕົວຢ່າງ 2: ຊື້ຫຸ້ນ 500,000 ກີບ ແລະ ຂາຍ 750,000 ກີບ. ກຳໄລແມ່ນ 50%.

ການຄິດໄລ່ນີ້ໃຊ້ສຳລັບຫຍັງ: ຫາການຂາດທຶນເປັນເປີເຊັນຂອງຕົ້ນທຶນ.

ຕົວຢ່າງ 1: ຊື້ໂທລະສັບ 20,000,000 ກີບ ແລະ ຂາຍ 15,000,000 ກີບ. ຂາດທຶນ 25%.
ຕົວຢ່າງ 2: ຊື້ສິນຄ້າ 1,000,000 ກີບ ແລະ ຂາຍ 500,000 ກີບ. ຂາດທຶນ 50%.